Ik moet, vrees ik, dringend mijn Duits bijschaven. Beter dan de Meest Zelfverzekerde Aller Vlamingen, Jean-Marie Pfaff, doe ik het in ieder geval niet, een gevolg van voor Spaans te hebben gekozen op school. Een beslissing waar ik geen spijt van heb, maar naar het schijnt zijn de teksten van de Duitse folkmetalband (of is het nu middeleeuwse rockband) Schandmaul best wel de moeite waard. Jammer, dus, dat ik vaak geen enkel idee heb waarover frontman/vocalist/gitarist/accordeonspeler Thomas Lindner het nu eigenlijk heeft. Wel weet ik dat de man niet slecht zingt, maar wel een vrij beperkt bereik etaleert, waardoor de over 3 uur en 2 dvd’s verspreide 40 songs na een tijdje zo nu en dan een beetje vlak en saai beginnen te klinken.
Dat zowel de instrumentatie als de vocalen soms te weinig variatie tonen, betekent echter niet dat we hier met een zwak werkje af te rekenen hebben. Schandmaul bestond ten tijde van de opnames in 2008 namelijk 10 jaar en besloot dat jubileum te vieren met dit lange, uitverkochte concert, 7000 enthousiaste fans die ook op eigen bussen en overnachtingen konden rekenen, een verjaardagsfeestje op de volgende dag en meer dan 10 HD-camera’s om alles te registreren. Plaats van gebeuren was thuisstad München en het dient gezegd: alles ziet er piekfijn uit. Zo nu en dan is er wel een klein probleempje met enkele kleuren, maar er is zeker niets mis met de beelden, de regie of de keuze van camerahoeken. Ook de obligate ‘making of’-documentaire is het bekijken waard, al blijft vooral het concert zelf interessant. Dat heeft niet enkel te maken met de stevige ritmesectie, maar vooral met de twee dames in de band, die middels instrumenten als de doedelzak, de viool en de fluit veel melodie toevoegen aan het geheel.
Leuk is ook dat Schandmaul op ‘Sinnfonie’ een uitgebreide bloemlezing geeft uit de eigen carričre, maar ook verschillende songs opnieuw heeft gearrangeerd. Daardoor is deze dubbel-dvd (of de luxeversie met daarin ook ‘Sinnbilder’, een fan-dvd en drie cd’s) een uitstekende aankoop voor zowel nieuwe als oude fans. Dat ook Ms. Schmitt (Subway to Sally), Benni Cellini en Muttis Stolz (Letzte Instanz) op de achtergrond mochten meedoen, is een leuk extraatje voor de kenners. |
|
